Mijn knieblessure: deel 1

banana peelJanuari 2011: koud, bewolkt en slechte sneeuwcondities. Ik ben in het Zwitstserse Crans-Montana en sta midden op een druk punt op de piste. Om ons heen schuiven, glijden en vallen meerdere skiërs en we zien verschillende bananen langskomen. De ijzige piste begint zijn tol te eisen. Wegwezen hier! Het is half twaalf en wij, mijn vriend en ik, besluiten om eerst nog een kop koffie te doen voordat we onze vrienden, die voor de eerste keer mee zijn en op snowboard les zitten, ophalen. En dan gebeurt het…

Op het moment dat ik mijn stokken in de sneeuw zet en afzet om weg te komen hoor ik het: ‘PLOK, KRAAAAK!’ Ik voel mijn linker knie, op dat moment dal ski, naar buiten klappen en mijn onderbeen geeft geen centimeter mee. Een helse, scherpe pijn schiet door mijn linker knie. Ik laat me vallen en grijp naar mijn knie. En dan lig je daar: tranen schieten in mijn ogen van de pijn en ik gebaar aan mijn vriend, die aan komt snellen op zijn board, dat hij mijn linker ski uit moet doen. Op het moment dat hij mijn ski uitdoet, schiet mijn knie weer terug op zijn plek. Er snelt een snowboardleraar, met klasje, op ons af en hij vraagt ons of het gaat. “Nee,” zeg ik in het Frans. De leraar blijkt Nederlands te zijn en vraagt of hij een banaan moet bellen. “Nee,” zeg ik nog eens, “het is vast niets.” En hij vervolgt zijn les.

Skivakantie voorbij?

Er rauzen nog steeds mensen om ons heen en het gebeurt verschillende malen dat iemand bijna op ons valt. Enkele minuten later zakt de pijn wat en ik besluit op te staan om van de drukke piste af te komen. Op het moment dat ik opsta en ook maar een beetje gewicht op mijn linker been zet gebeurt het weer: ‘PLOK, KRAAAAK!’ en ik weet mijn skivakantie is over. Ik schuifel naar de zijkant van de piste. Ondertussen is de snowboard leraar weer bij ons. Hij belt toch een banaan en ik geef toe. Een Zwitserse skilerares neemt het over van de snowboard leraar omdat zij geen klasje heeft en samen wachten we op de banaan. We zien er verschillende langs komen, maar er stop er geen een voor ons. Na een half uur stopt er eindelijk eentje. Mijn been wordt gefixeerd, en na wat moeite, de piste is erg stijl, lig ik in de banaan…

Wordt vervolgd!

Lees ook:Mijn knieblessure: deel 2
Lees ook:Mijn knieblesure: deel 3
Lees ook:Mijn kniebressure: deel 4
Lees ook:Meest voorkomende blessures
Lees ook:Snowboarden – mijn eerste keer

0 reacties op “Mijn knieblessure: deel 1

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website