Mijn knieblesure: deel 3

Na een skiongelukje, met grote gevolgen, zijn we eindelijk terug van de huisarts in ons vakantiehuisje. Met een gefixeerd been installeer ik mij op een stoel met mijn been omhoog. ’s Avonds begint de pijn: ik voel mijn knie kloppen en bij elke hartslag lijkt mijn knie meer pijn te doen.

Ik neem mijn eerste ibuprofen in, maar merk dat het niet werkt. Na nog 3 ibubrofen, ik mag er 4-6, en een glas fendant (wijn), ebt de pijn wat weg. Gelukkig maar want ik werd er werkelijk gek van. Ondertussen bel ik mijn vader die op zijn beurt erg schrikt: ‘Laat het meteen daar opereren of kom direct naar huis!’ roept hij. Opereren gaat een beetje moeilijk, zeker met een knie zo dik als mijn bovenbeen en naar huis komen kan ook niet zomaar. Gipsvluchten worden niet als snoepjes uitgedeeld helaas! Mijn vriend en ik zijn halfverwege de tweede week van onze vakantie, maar onze vrienden zijn pas 3 dagen bezig. We besluiten om, als gepland, te blijven tot zaterdag. Zo kunnen zij hun lessen vervolgen, kan mijn vriend ook nog even genieten en ik vermaak me wel met de leesboeken die ik heb meegenomen.

Ondertussen komen er vrienden van mijn vader langs die toevallig ook in Crans-Montana een huisje hebben en waarvan een fysiotherapeut is. Hij kijkt naar de knie en geeft hetzelfde advies als de huisarts: rust. Daarnaast zegt hij dat ik een ziekenhuis moet bellen zodat ik in Nederland snel geholpen kan worden door een orthopeed. Ze bieden zelfs aan om mij alvast naar Nederland te rijden want zij gaan toch eerder naar huis. Erg lief van ze, maar ik besluit toch bij mijn vrienden te blijven. Wel bel ik diezelfde dag nog naar verschillende ziekenhuizen. Mijn beste en snelste optie is over twee weken bij een orthopeed in het St. Antonius ziekenhuis Oudenrijn in Utrecht. De dagen die volgen breng ik door met lezen en komen mijn vader’s vrienden vaak langs gelukkig.

Zaterdag wordt ik door middel van een slee, de weg naar het huisje is erg stijl, naar beneden gegleden, stappen we met enige moeite de auto in en begint de lange weg naar huis.

Wordt vervolgd!

Lees ook:Mijn knieblessure: deel 1
Lees ook:Mijn knieblessure: deel 2
Lees ook:Mijn kniebressure: deel 4
Lees ook:Kerstgroeten van ons!
Lees ook:Even voorstellen: Roel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

Current ye@r *